انصار الحجه شمیل

نشانه های تخلف ناپذیر ظهور امام مهدی(ع)که بی هیچ تردیدی مقارن ظهور آن حضرت رخ خواهد داد و ارتباط نا گسستنی با آن دارند پنج نشانه اند.

برخی از این پنج نشانه اندکی پیش از ظهور و برخی چند ماه پس از آمدن ان بزرگوار وبرخی پیش از قیام نجات بخش و جهانی ان حضرت پدیدار خواهند شد.

در این مورد روایاتی بسیار وارد شده است که با اندک تفاوتی در ترتیب پیدایش این علائم و نشانه ها ان ها را نشان می دهد. از جمله این روایات روایتی است که از امام صادق(ع) وارد شده است ایشان می فرمایند:

«خمس قبل قیام القائم(ع)الیمانی و السفیانی والمندی ینادی منالسما خسف بالبیداء و قتل النفس الزکیه»

یعنی:پیش از قیام مهدی(عج)پنج رخداد بزرگ در پیش خواهد بود:

1-جنبش ترقی خواهانه مرد یمنی.

2-جنبش ارتجایی سفیانی.

3-ندای روح نواز آسمانی.

4-فرو رفتن لشکر سفیانی در زمین.

5-قتل نفس زکیه.

همچنین ایشان در جای دیگر چنان می فرمایند:«قبل قیا القائم خمس علامات محتومات:الیمانی و السفیانی والصیحه و قتل النفس الزکیه والخسف بالبیداء»

این پنج علامت را از نشانه های قطعی ظهور ان حضرت می شمارد از جمله این نشانه های قطعی ظهور امام خروج سفیانی می باشد که روایات بسیاری در مورد جنایات هولناک او سخن می گویند به گونه ای که انسان از شنیده ان موی بر بدنش راست می شود

ادامه نوشته درادامه مطلب:

نیایش

خدایا تا به کی ما سرگردان کوی تو باشیم. خدایا تابه کی باید سال های غیبت بیایند و بروند وما در این سرگشتگی بمانیم.خدایا ما زندانیان زندان بزرگ غیبت می دانیم که این زندگی حقیقی ما نیست بلکه این مدت محکومیت ما در این زندان است که بسیاری از ما به حبس ابد(تمام عمر)محکوم شده ایم.

اما ای خدای مهربان تو ارحم الراحمینی تو عفووی تو غفوری عفو تو بی نهایت است همان طور که فرستاده عزیزت روسول مکرم اسلام  حضرت محمد بن عبدلله- که صلوات و رحمت بی پایان تو بر او وآل پاکش باد-به آن جوان گناهکار فرمود:گناه تو بزرگتر است یا این کوه ها او گفت:گناه من فرمود:گناه تو بزرگتر است یا... او می گفت:گناه من تا انکه رسول خدا(ص)بر آشفت و فرمود:گناه بزرگتر است یا عفو پروردگاه...

آن  جوان دیگر نتوانست پاسخ قبل را تکرار کند وبا کمی فاصله گفت:بلکه عفو پروردگار بزرگتر از گناه من است...

اینک ای مهربان ترین مهربانان می دانیم عفو تو بزرگتر از گناهی است که ما کرده ایم و آن قدر در این گناه بی اعتنایی به امام زمان مانده ایم که برای ما یک امر عادی شده و با آن خو گرفته ایم  وحتی زبانم لال بعضی از ما فکر می کنیم که ما مقصر طولانی شدن زمان غیبت و تاخیر در ظهور امام زمان نیستیم و خدا خودش باید کاری کند و ظهورش را برساند.

خدایا ازاین از این گناه بزرگ ما که کوه ها را لرزانده دریاها را مظطرب کرده پرندگان و ماهیان دریا را گریان نموده میلیون ها بلکه میلیارد ها نفر را بدبخت و آواره کرده و ما را در این زندان بزرگ غیبت حبس ابد نموده در گذر .

گناه بی اعتنایی ما به حجة الحسن راببخش که می دانیم این گناه فقط با توبه ی ما بخشیده می شود که خداوند می فرماید:«ما عفو را از آل یعقوب به ارث بردیم».نشانده ای از گناه ما در گذر و قلب او را با آن دریای رحمتی که دارد بر ما مهربان فرما! خدایا در زندان مردم دنیا که حتی قطره ای از دریای عفو و گذشت تو را ندارند به زندانیان حبس ابد هم عفو و بخشودگی می خورد آیا تو چنین نمی کنی وبه حبس ابد ما پایان نمی دهی و ما را از زمان غیبت خارج نمی کنی و در فضای وسیع زندگی زیبای عصر ظهور قرار نمی دهی؟!

خدایا این درخواست را تقدیرمان فرما و ای سال را سال آزادی ما از این زندان قرار بده.

آمین                                                        

چه شب هایی که در انتظار امدنت روبروی پنجره انتظار می نشینم ودست بر روی چانه می زنم وبه ان سوی پنجره می نگرم تا شاید نقطه ای از دور نمایان شود وان نقطه نورانی توباشی.

تو همانی که هفت شهر عشق را کوچه به کوچه و کوچه هایش را منزل به منزل می شناسی واز خیابان سبزش به انتهایی می رسی که آسمانش حکایت کننده ی یازده ستاره دیگر است.

یازده ستاره ی نورانی که هر کدام چراغ هدایت هزاران انسان خاموش بوده اند.ای اجابت کننده ی دردها ظهور تو بهار سبز زندگی ماست.

"به امید طلوع فردا"

ان هنگام که به افق می نگرم دلم را غم فرا می گیرداما باز آرام می گیرم به امید طلوع فردا.

من تنها به غربت وتنهایی تو می اندیشم ودست دعا بر می دارم خدایا تا کی صبر تا کی در این ظلمت طلوع خورشید حقیقت را به انتظار بنشینم؟! برای درک وجود مقدسش که وجود اوست تنها بهانه زندگی. برای وصال حضرتش راهی بس طولانی ذر پیش دارم.

اما امیدوارم مثل خورشید طلوع فردایش را.

 ادامه نوشته در ادامه مطلب...

سال هاي سال است كه چشم به راه قدوم مباركت هستيم و شب ها و روزهاي انتظار را يكي پس از ديگري طي كرده ايم و به اميد ديدار عزيزت منتظر مانده ايم. امروز بي عدالتي در جهان دامن گسترانيده و استكبار جهاني چهره خون آلود و ددمنشانه خود را به مسلمانان و جهانيان نشان داده است.

آقاي ما! شكوه و شكايت از دنياي ناعادلانه كنوني را خدمت شما عرض مي كنيم كه دشمنان بيروني ايران اسلامي هر روز به توطئه اي و ترفندي پناه مي برند و برخي فريب خوردگان داخلي هم خصوصا در ماجراهاي اخير خون به دل نايب گرانقدرت و پيروان ولايت كرده اند و در امتحان سخت و نفس گير كنوني مردود شدند، اگر چه اين را مي داني و مي دانيم كه نهال پربار انقلاب اسلامي با خون پاك هزاران هزار شهيد آبياري شده و از همين رو به درختي تنومند و استوار مبدل گرديده كه تداوم و اقتدار آن تا ظهور مباركت تضمين شده است، با اين اوضاع و احوال اينك زمين و زمان بي صبرانه در انتظار حضور سبز و عدالت گسترت مانده اند.

نشانه هاي منتظران ظهور

در دنياي كنوني شايد يكي از سخت ترين كارها انتظار باشد، آن هم منتظر فردي كه با آمدنش جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد و مدينه فاضله به معناي واقعي كلمه را عينيت مي بخشد. اما درباره طاقت فرسا بودن انتظار حكايت ها و داستان ها و اشعار فراواني در ادبيات جهان وجود دارد و همگي بر اين عقيده اند كه موضوع انتظار براي فرد يا افراد منتظر بسيار سخت و جانكاه است.

در عصر حاضر منتظران ظهور حضرت مهدي (عج) داراي نشانه هاي خاصي هستند، به گونه اي كه هر فردي را نمي توان جزء منتظران واقعي به حساب آورد مگر آنكه از نشانه هاي لازم برخوردار باشند.

براي فرج مولايمان صاحب الزمان (عج) زياد دعا كنيم .

آیا ظهور نزدیک است؟

چه خوشست بوی عشق از نفس نیازمندان         دل از انتظار خونین دهن از امید خندان

بنا بر نص صریح قرآن کریم، هنگامی که حضرت موسی(علیه السلام) بر آن شد که برای ملاقات و مناجات با پروردگار خویش آهنگ کوه طور نماید، قوم خویش(بنی اسراییل ) را فراخواند و آنان را وعده کرد که تا پایان سی روز آینده به سوی ایشان باز خواهد گشت و آنگاه که خداوند متعال ده روز دیگر بر آن سی روز افزود عده ای از بنی اسرائیل گفتند موسی (علیه السلام) خلف وعده کرده و این مسأله زمینه ساز فتنه سامری و گوساله پرستی قوم یهود گردید. (الأعراف/142)

با توجه به پیامها و عبرتهای موجود در آیه یاد شده باید گفت یکی از آفتها و آسیبهایی که می تواند به منزله یک تهدید برای نهضت انسان ساز و امید آفرین مهدویت به شمار رود مسأله "توقیت" یا تعیین وقت واقعه ظهور است.

به فراست می توان دریافت که مسأله "توقیت" اساسا بر خلاف فلسفه و مفهوم واقعی انتظار فرج است و ای بسا منتظران را سرخورده، دلسرد و ناامید سازد و یا اینکه در اصل اعتقاد ایشان به پدیده ظهور خدشه وارد آورد. چه آنکه وقتی گفته می شود ظهور در فلان زمان مشخص حتما واقع خواهد شد ولی در زمان وعده شده ظهور تحقق نپذیرد آنگاه فرد منتظر افزون بر اینکه ممکن است ایمان خویش را نسبت به اصل ظهور منجی از دست دهد سرشکسته، مأیوس و ناامید نیز خواهد شد. از سوی دیگر چنانچه گفته شود ظهور تا فلان زمان خاص به وقوع نخواهد پیوست آنگاه فرد منتظر به خیال اینکه هنوز تا زمان ظهور فرصت کافی در اختیار دارد تلاش خویش را برای دستیابی به آمادگی لازم برای واقعه ظهور فروخواهد گذاشت.

بدینسان می توان گفت کارکرد حقیقی انتظار در عصر غیبت در گرو عدم تعیین وقت خاص برای واقعه ظهور می باشد.

از همین روست که در کثیری از روایات منقول از اهل بیت علیهم السلام، ادعای تعیین وقت ظهور برابر با "کذب" خوانده شده و شیعیان مأمور به تکذیب این مدعیان گردیده اند. چنانکه در توقیع مبارک امام زمان علیه السلام به "اسحاق بن یعقوب" آمده است:

 "... و اما ظهور الفرج فإنه إلی الله تعالی ذکره و کذب الوقّاتون"(3)

 (و اما آشکار شدن فرج وابسته به اراده حق تعالی است و وقت گزاران دروغزنانی بیش نیستند)

البته نهی از "توقیت" نباید منجر به این شود که شیعیان و منتظران، امر ظهور را پدیده ای دور از دسترس و مستقل از اراده خویش،که در آینده ای محتمل و نامعلوم به وقوع خواهد پیوست، بیانگارند. بلکه  باید با حفظ روحیه نشاط و امید، همواره ظهور را در چند قدمی خویش ببینند و این همان چیزی است که در برخی مجامع روایی و پاره ای از متون دینی بدان تصریح شده است چنانکه در دعای "عهد" آمده است:

"... اللهم اكشف هذه الغمة عن هذه الامة بحضوره و عجل لنا ظهوره انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا"(4)

(پروردگارا! با حضور ولی و دوست خود اندوه را از دلهای این امت بزدای ودر ظهور وی شتاب کن (هرچند) دیگران ظهور حضرتش را دور می انگارند و لی ما آن را نزدیک می بینیم)

بنا بر آنچه گذشت گفتنی است این روزها در برخی از محافل دینی به نقل از مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی بهجت، (دامت برکاته) گفته می شود که ایشان در قبال سوالی مبنی بر بشارتهایی درباره ظهور فرموده اند که ظهور نزدیک است؛ آنقدر نزدیک که حتی افراد سالخورده نیز می توانند به درک واقعه ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه) امیدوار باشند. (این نقل قول را از زبان آیت الله ناصری از اینجا دریافت کنید).

راقم این سطور از یک سو در امین و ثقه بودن این علمای فرزانه ذره ای تردید ندارد. از سویی دیگر ظاهر این سخن ممکن است با پاره ای از احادیث منقول از اهل بیت علیهم السلام(روایتهایی که با عنوان "توقیت" شهرت یافته‌اند(5)) سازگار نیفتد بنابراین دیدگاه معقول و روی آورد منطقی در قبال مساله یاد شده چیست؟

به عقیده ما نمی توان و نباید از سر شتابزدگی و با اخذ موضع عجولانه، شأن و منزلت برخی از سرمایه ها و ذخیره های علمی و معنوی این کشور را زیر سوال برده آنها را در عداد وقت گزاران امر ظهور و مصادیقی برای این گونه روایتها به شمار آورد بلکه می بایست آنجا که سخنی چنین تامل برانگیز( آنهم به نقل از عالمی فرهیخته و دانشمند که خود بیش و پیش از ما بر اینگونه روایات اطلاع و اشراف کامل دارد) مطرح می شود تمام سعی و دقت خویش را در فهم صحیح مراد و مقصود گوینده به کار بندیم.

و اما رهیافت معقول و پاسخ به سوال مزبور در گرو تقدیم چند مقدمه است:

یکم:

 همانگونه که غیبت بر دو گونه است: غبیت صغری و غیبت کبری؛ ظهور نیز بر دو گونه است: ظهور اصغر و ظهور اکبر.

منظور از ظهور اکبر همان فرج حقیقی و تحقق حکومت عدالت محور آخرین حجت خدا در دوران آخر الزمان است اما مراد از ظهور اصغر، تحقق پاره ای از نشانه های آخر الزمان نظیر رویدادهای اجتماعی همانند قیامها و جنگها، وبرخی حوادث طبیعی همچون زلزله، سیلابها، خسوف و کسوف غیر عادی، و نیز برخی نشانه های خاص می باشد که در برخی کتب مانند کتاب"عصر ظهور" تألیف عالم فرزانه آیت الله کوران به تفصیل تبیین و بررسی شده است.

دوم:

وقوع برخی از نشانه های یاد شده حتمی است بدین معنا که تا این نشانه ها تحقق نپذیرد ظهور واقع نخواهد شد. برخی نشانه ها نیز محتمل الوقوعند.

سوم:

هر یک از نشانه های یاد شده به تنهایی در حکم معدّات (6) و به منزله علت ناقصه (7) برای تحقق ظهور اکبر انگاشته می شوند اما اراده و فعل انسانها به عنوان جزء اخیر علت تامه (8)در تحقق ظهور اکبر نقشی سرنوشت ساز و تعیین کننده دارد لذا در شماری از روایات، یکی از وظایف خطیر منتظران در عصر غیبت دعا و استغاثه به محضر ربوبی به منظور تعجیل در امر فرج معرفی شده است؛ و حضرت حجت علیه السلام خود راز گشایش این مسأله را به ما آموخته اند آنجا که درتوقیع صادر شده از ناحیه حضرتش می فرمایند:

"... و اکثرو الدعا لتعجیل الفرج فإن ذلک فرجکم" (9)

(... تا می توانید برای تعجیل در فرج دعا کنید چرا که فرج شما همان است.)

چندگاهیست وقتی می گویم

اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن
با آمدن نام دلربایت دلم نمی لرزد

چندگاهیست وقتی ميگم :
صلواتک علیه و علی آبائه
به یاد مصیبتهای اهل بیتت اشک ماتم نميريزم

چندگاهیست وقتی ميگم :
فی هذه الساعة
دگر به این نمی اندیشم که در این ساعت کجا منزل گرفته ای

چندگاهیست وقتی میگويم :
و فی کل الساعة
 دلم نمی سوزد که همه ساعاتم از آن تو نيست

چندگاهیست وقتی ميگم :
ولیا و حافظا
احساس نمی کنم که سرپرستم، امامم کنار من ایستاده و قطره های

 اشکم را به نظاره نشسته است

چندگاهیست وقتی ميگم :
و قائدا و ناصرا
به یاد پیروزی لشکرت، در میان گریه لبخند بر لبم نقش نمي زند

چندگاهیست وقتی ميگم
و دلیلا و عینا
يقين ندارم که تو راهنما و نگهبان منی

چندگاهیست وقتی ميگم :
حتی تسکنه أرضک طوعا
یقین ندارم که روز حکومت تو بر زمین،
من هم شاهد مدینه فاضله ات باشم

چندگاهیست وقتی ميگم :
و تمتعه فیها طویلا
به حال آنانی که در زمان دراز حکومت
شیرین تو طعم عدالت را می چشند غبطه نمی خورم

اما چندگاهیست دعای فرج را چند بار ميخوانم
تا هم با آمدن نامت دلم بلرزد
هم اشکم بریزد

هم در جست و جویت باشم،

هم سرپرستم باشی،

هم به حال مردمان عصر ظهور غبطه بخورم و

هم احساس کنم خدا در نزديكي من است

. اي عاشقان آقا به خود نگيريد  

بوی عطر یار دارد جمعه ها وعده ی دیدار دارد

 جمعه ها دل یار دلبر میکند نغمه ی یا ابن الحسن سرمیکند

این عشق آتشین زدلم پاک نمیشود مجنون به غیر خانه لیلا نمی شود

 بالای تخت یوسف کنعان نوشته اند هر یوسفی که یوسف زهرا نمیشود

اقا بیا به خاطر باران ظهور کن ما را از این هوای سراسیمه دور کن

وقتی برای بدرقه عشق می رویم از کوچه های خسته ما هم عبور کن

بیا برای فرج روز و شب دعا کنیم

                            دل امام خویش را از خود رضا کنیم

عزیز فاطمه (مهدی) دلش پرزخون است

                                        بیا بهر خدااز خدا حیا کنیم

به امید روز ظهورت ای یوسف زهرا مهدی جان

درانتظار دیدنت هر غروب جمعه دلها بیقرارند

ای تک ستاره بهشت حسرت به دلمان نزار

به خدا سوگند دنیا را آذین می بندم اگر لحظه ی

امدنت را بدانم

سوالی ساده دارم از حضورت من آیا زنده ام وقت حضورت

اگر که آمدی من رفته بوده اسیر سال و ماه هفته بودم

دعایم کن که دوباره جان بگیرم بیایم در رکاب تو بمیرم

سر راهت در انتظارم...

برده هجرت صبرو قرارم...

جز ظهورت ای گل زهرا...

به خدا حاجتی ندارم کجایی ای همیشه پیدا ازپس ابرهای غیبت.

سو سوی ستارگان آسمان و زمین در التهاب فرج توست

پس بیا آسمان و زمین را گلستان کن که ای خانه خانه توست.